3 Eylül 2012 Pazartesi

Akif Kurtuluş / Piyano Soloları



I. 
büyütebilir miyiz bir aşkı ayrılırız korkusuyla 


çok önce miydi, elimizdeydi bir masada saatlerce susmak 
boynumuzda güvercin gölgeleriyle kalkardık çınaraltından 

gelirdin, su çağıltısını çoğaltırdın adımlarınla 
kandilin fitilini kısar, rüzgarımla çözerdim saçlarını 
omuzlarından topuklarına dökülürdü elbisen 

çok önceydi, kulak memelerine koşacak kadar haylazdım 
kirpiklerinden yüzüme dökülürdü ay kırpıntıları 

bir saçak altında bileklerine yapışıp söyledim bunları 
'her sabah çiçeklerle, serçelerle resim çektiriyorum 
dudaklarına dokunsam yine sular yürür ellerime 
yine panayırlar kurarım yüzünde, meddah oynarım 

çimlerdeki nar lekerlerinden bulur, gideriz yolumuzu 
beyaz izler bırakırız ardımızda beyaz gömleklerimizden' 
gecikmiş sözlerdi, tırnaklarımı yiyerek kaçtım uzaklara 

kullandığım her mum aydınlatıyor dibini 
yanıyor yatsıdan sonrada, her an sönebilir diyerek 

kara gözlükler takarak doğruluyorum kendimi 
beş mevsimdir yeşil ışıkları duruyorum 
kırmızı ışıkları koşuyorum kimseler görmeden 
yalnızlığıma hazırlanmış sözlüklere başvuruyorum 
kanını içine akıtmış aşkları anlatmal için 

bütün sonlar küçük unutkanlıklarla başlıyor 
her zaman bir kumral oluyor küçük suçlarımın ortağı 

sürdürebilir miyim bir aşkı ayrılamam korkusuyla 

piyano soloları


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder